Restyling

Deze pop was een geboortegeschenk voor dochterlief.

Handgemaakt door de moeder van een studiegenote van mijn moeder.
Mooi maar naar mijn gedacht een beetje truttig, dat zachtroze.
Geïnspireerd door wat fotootjes van poppen van tante Hilde kreeg zij een nieuwe outfit.

Hippe meid hé? Een kleine kopie van mijn meisje.

de zsazsazilet

Ik ben er ook eindelijk toe gekomen om eens een zileetje te maken volgens dit patroon.

De stofjes komen van In den beer. Het "pelske" is van bamboe en superzacht.

Het naaien van de armsgaten zorgde voor gesukkel en gevloek. Na de tip van Mme Zsazsa om voor- en achterpand uit één stuk te knippen zat ik vast: er is dan maar één manier om de armsgaten af te werken en dat is de moeilijke manier. Voor de gemakkelijke manier van Tante Hilde heb je een apart voor- en achterpand nodig. U weze gewaarschuwd!

Ik had nog stof genoeg over, dus ik maakte een tweede exemplaar voor mijn metekindje, nu volgens de gemakkelijke methode, en dat ging supervlot. En de twee nichtjes - die zot zijn van elkaar - zijn superfier dat ze nu hetzelfde zileetje hebben.

Nog een fotootje van de zilet in actie om af te sluiten.

Het jurkje zag u al eerder hier. Gemaakt voor het metekindje en nu in dochters kleerkast. Dubbel plezier dus.

De zoektocht naar de Knipmode van juni 2010 en andere vreemde vondsten

Het is hier stil geweest, ik weet het. Ik heb van het goede weer geprofiteerd en veel in de tuin gewerkt. Ik heb mij ingewerkt in mijn nieuwe job. Ik ben aan het breien geslagen, en dat gaat niet rap. Maar een paar dagen geleden heb ik ook weer het stof van mijn naaimachine geklopt. Heel gauw toon ik de eerste maaksels.

Heel veel stofkes in mijn kast dromen ervan een mooi rokje voor mij te worden. Dat vertellen ze mij toch telkens ik mijn stoffenkast open. Dus wil ik mij ook eindelijk gaan wagen aan de beroemde rok-uit-de-Knipmode-van-juni-2010.
Ik heb die Knipmode niet, maar geen probleem, mijn bibliotheek heeft die wel. Dus fietste ik deze voormiddag naar de bib, vond wat ik zocht en toog vrolijk weer naar huis. Maar wat blijkt? Twee van de vier patroonbladen ontbreken! En uiteraard ook het blad dat ik nodig heb. Zou iemand dat express hebben bijgehouden? Of nog erger: zouden er naaisters zijn die rechtstreeks hun patroon uit het patronenblad knippen?

Dus zet ik mijn zoektocht verder op het internet, meer bepaald hier bij mijn lezertjes. Heeft iemand van jullie de beruchte Knipmode, en mag ik die dan eventjes uitlenen?

Mijn fietstochtje deze ochtend bracht mij ook in de Oxfamwinkel. Daar brengen mensen goederen gratis binnen, en die worden dan voor een goedkoop prijsje verkocht voor het goede doel. De winkel draait dankzij vrijwilligers. Het is mijn favoriete tweedehandswinkel in Mechelen. Ik heb er al veel kinderspulletjes gevonden: houten insteekpuzzels, een houten paardje, slaapzakken,  boekjes. Vandaag vond ik een winterjasje en een zak met kleine kartonnen speelgoedvoedingsdoosjes, die Sinterklaas binnenkort samen met een keukentje door onze schoorsteen mag laten zakken.

Maar wat lag er daar vandaag? Een doos met zeker 30 zwangerschapstesten! Wie zou dat daar binnengebracht hebben? En waarom heeft iemand zoveel testen in huis? Koop je dat normaal gezien niet stuk per stuk? (ikke toch) En zou die vrouw nu zwanger zijn en daarom al haar testen binnengebracht hebben?

(en voor de nieuwsgierigen onder ons: ik heb er geen gekocht, en plan dat de komende tijd ook niet te doen)

Over yoghurt, pizza en focacia

Gebeurt het jullie soms ook dat je iets maakt dat zo lekker is dat je het aan iedereen wil doorvertellen, want iedereen MOET dit geproefd hebben?
Wel, DIT moet je echt geproefd hebben.

Via Kathleen leerde ik een recept kennen van poepsimpel pizzadeeg: 1 deel yoghurt en 2 delen zelfrijzende bloem is het enige wat u nodig heeft.
Sindsdien verschijnt pizza nogal vaak op ons weekmenu. Want manmanman, wat is dat lekker.
De verhouding tussen yoghurt en zelfrijzende bloem is hier wel lichtelijk anders, eerder 1 op 2,5 en dan nog is mijn deeg te kleverig om uit te kunnen rollen. Ik duw het simpelweg plat met mijn vingers, dat werkt even goed.

En toen kwam ik op het idee om van dit deeg een focacia te bakken. Ik vormde mijn deegbal tot een cirkel van zo'n 2 cm dik, duwde hier met mijn vinger kuiltjes in, drupte er olijfolie over, strooide er grof zeezout en oregano over, en stak dit 15 minuten in een voorverwarmde oven op 200°C.
Overheerlijk is dat, en zo snel klaar! Ik heb mij echt moeten inhouden om niet al dat brood op te eten voor de rest van het eten op tafel verscheen.

Ik zou zeggen: try it yourself!

Kamperen is de mooiste zomersport

Deze keer kampeerden we echter niet in een heerlijk stukje natuur, maar wel voor de poort van de school die we voor onze dochter hadden uitgekozen.

37 uur wachten, dat klinkt verschrikkelijk, maar dat was het niet, want:

• Het was fantastisch weer.
• We hebben zeer leuke mensen leren kennen.
• We kennen ook al een paar toekomstige klasgenootjes.
• We hebben 2 dagen lang het schoolleven kunnen observeren en dat zag er zeer leuk uit.
• We hebben een vergelijkende studie van fietsstoeltjes, fietskarren en bakfietsen kunnen maken.
• Volgens een andere moeder: "Het is lang geleden dat ik nog eens zo lang zo rustig op een stoel heb kunnen zitten".
• Ik heb dan ook eens goed kunnen doorbreien.
• We hebben ook eens in de krant gestaan.
• Het schoolkoor gaf een klein optreden.
• We kregen zelfgebakken koekjes en cake, fleecedekentjes, koffie, thee, verse soep en druiven: familie, de leerkrachten en andere ouders hebben ons goed in de watten gelegd.
• De directeur zorgde zelfs voor een kratje wijn, wijnglazen, en een slaapplekje onder het afdak op de speelplaats.
• We moesten toch niet rijden, dus die wijn werd dankbaar aanvaard.
• Het werden dan ook twee heel vrolijke avonden.

Ik kan het eigenlijk iedereen aanraden!
En ik kijk al uit naar het moment dat ons peutertje een kleuter wordt.

Wat je nog niet wist ...

Ik werd getagd door Leentje, een medeblogster van het Mechels Naaikranske.



En dus is het aan mij om 10 dingen te vertellen die je nog niet over mij wist.

1. Ik blog min of meer anoniem. Geen namen of foto's, enkel foto's van de dochter. Ik vertel ook bijna niemand dat ik blog. Wie mij kent, zal de foto's van mijn dochter, maaksels of interieur wel herkennen, maar dat is nog maar enkele keren gebeurd. Al sinds de eerste dag dat ik blog, weet ik niet in hoeverre ik me wil blootgeven.

2. Ik kom uit een groot gezin, en ben dol op mijn zussen en broer. Zelf kies ik bewust voor een klein gezin, voorlopig is dat er eentje, ooit komt er nog wel een tweede. Ik wil mijn kinderen veel tijd en aandacht kunnen geven, en mezelf niet voorbijlopen.

3. Omwille van de vorige zin heb ik in de zomer mijn job opgezegd. Ik ben nu veel thuis, en begin in oktober freelance te werken. Voor mij is tijd en rust de grootste rijkdom.

4. Ik hoop volgend jaar met een moestuintje te beginnen.

5. Ik kan heel goed tegen rommel. Ik heb het talent om rommel niet te zien, of mij er niet druk in te maken. Ik kan ook heel goed niks doen. Soms denk ik er al grappend aan workshops hierover te geven, de mensen (vnl. vrouwen) zouden hier veel gelukkiger van worden.

6. Ik ben een rasechte dromer. Ik vind het zo leuk om te dromen hoe mijn huis en tuin er in afgewerkte toestand uit kunnen zien, dat er ook effectief aan beginnen, minder belangrijk wordt. Al heeft dit ook met perfectionisme te maken: stel dat het uiteindelijke resultaat niet zo leuk wordt als in mijn dromen?

7. Ik ben thuis bevallen, en vond dit een ongelofelijke ervaring. Toen de vroedvrouw wegging, zei ze ten afscheid "Als je dit kunt, kan je alles", en dat zinnetje is mij sindsdien al meermaals te binnen geschoten.

8. Als iemand mij zegt dat ik iets MOET doen, word ik meestal opstandig en tegendraads. Ik vrees dat mijn dochter dit van mij geërfd heeft.

9. Ik ben een heel trage breister en naaister. En ook blogster. Oei, als ik er zo over nadenk, doe ik wel meer dingen traag: autorijden, strijken, douchen, sms'en.

10. Ik ben groot (1m80) en ben daar heel tevreden mee. Ik wou alleen dat ik een schoenmaat kleiner had. Maat 41 is vaak al bij het begin van het seizoen uitverkocht. Solden zitten er voor mij nauwelijks in. Sinds een verkoopster in een schoenenwinkel mij mannenschoenen wou aansmeren (daar ga ik dus nooit meer), heb ik een persoonlijke missie in schoenenland: verkopers ervan overtuigen om meer schoenen in maat 41 in te slaan.

Hèhe, ik zit aan 10. En dan is het nu mijn beurt om 5 blogsters te taggen. Benieuwd welke geheimen nog allemaal zullen boven komen.

Maman verte
Miss Stik
Annelyse
.tonBouton
@Jane

Kleur mijn humeur #7: bruin

En nog een laatste om het af te leren.

Toen ik mijn spulletjes begon uit te zoeken voor deze serie, had ik geen bruine foto verwacht. En toch. Bruin kan heel stijlvol zijn. Bruin is warm. Bruin brengt rust.

Een Koreaans belletje met vis, een grote denneappel uit Frankrijk, mijn Madrileense koffietasje (eigenlijk een puddingpotje), een houten pennendoos, een Wari-spelbord.